چگونه خود را باور کنیم؟ ۱۲ راهکار عملی برای تقویت خودباوری
شاید برایتان پیش آمده باشد که بعد از یک دورهمی خانوادگی، ساعت‌ها به حرفی که زده‌اید فکر کنید و با خودتان بگویید: «کاش اصلاً چیزی نمی‌گفتم.» یا وقتی می‌خواهید تصمیمی بگیرید، آن‌قدر نظر دیگران را بپرسید که در نهایت ندانید خودتان چه می‌خواهید. حتی ممکن است در بسیاری از کارها توانمند باشید، اما با یک اشتباه کوچک، تمام اعتماد خود به توانایی‌هایتان را از دست بدهید. اگر چنین تجربه‌هایی دارید، احتمالاً این سؤال برایتان مطرح شده است که چگونه خود را باور کنیم و از شک کردن مداوم به خودمان دست برداریم؟
برای تقویت خودباوری لازم نیست خودتان را فردی بی‌نقص تصور کنید یا همیشه احساس قدرت داشته باشید. مسئله این است که بتوانید توانایی‌هایتان را واقع‌بینانه بشناسید، اشتباهاتتان را بپذیرید و اجازه ندهید ترس از شکست یا قضاوت دیگران، مانع تصمیم‌گیری و پیشرفت شما شود.
در ادامه یاد می‌گیریم چرا گاهی خودمان را باور نداریم و با چه روش‌های عملی می‌توانیم این وضعیت را تغییر دهیم.
خودباوری چیست و چه تفاوتی با اعتماد به نفس دارد؟
خودباوری یعنی باور داشته باشیم که می‌توانیم یاد بگیریم، پیشرفت کنیم و برای مشکلات زندگی راه‌حل پیدا کنیم؛ حتی اگر در حال حاضر همه مهارت‌های لازم را نداشته باشیم.
فرض کنید می‌خواهید در یک شرکت جدید استخدام شوید، اما در یکی از مهارت‌های موردنیاز آن شغل تجربه کافی ندارید. فردی که خودباوری دارد، لزوماً فکر نمی‌کند حتماً استخدام می‌شود؛ بلکه با خودش می‌گوید: «بخشی از مهارت‌ها را بلدم و برای بقیه می‌توانم آموزش ببینم.»
خودباوری با اعتماد به نفس ارتباط نزدیکی دارد، اما دقیقاً یکسان نیست. اعتماد به نفس معمولاً به اطمینان ما درباره انجام یک فعالیت مشخص مربوط می‌شود؛ مثلاً ممکن است در رانندگی اعتماد به نفس زیادی داشته باشید، اما هنگام صحبت در جمع مضطرب شوید. خودباوری نگاه گسترده‌تری به توانایی رشد و یادگیری خودمان است.
بنابراین، باور داشتن به خود به معنای بی‌نقص بودن یا موفق شدن در همه کارها نیست.
بیشتر بخوانید: چگونه اعتماد به نفس خود را افزایش دهیم؟ ۶ راهکار کاربردی و مؤثر
علت باور نداشتن خود (دلایل اصلی ضعف خودباوری)
در پاسخ به سوال چرا خودم را باور ندارم؟ پیش از یادگیری راه‌های تقویت خودباوری، بهتر است بفهمیم چه چیزهایی باعث شده‌اند به توانایی‌هایمان شک کنیم. این موضوع در افراد مختلف دلایل متفاوتی دارد.
مقایسه شدن با دیگران
گاهی مقایسه از سال‌های مدرسه شروع می‌شود. مثلاً وقتی نمره‌مان را با فرزند یکی از اقوام مقایسه می‌کنند یا می‌شنویم یکی از هم‌سن‌وسال‌هایمان زودتر شغل مناسبی پیدا کرده است.
این مقایسه‌ها ممکن است به‌تدریج این تصور را ایجاد کنند که همیشه از دیگران عقب هستیم. درحالی‌که شرایط خانوادگی، امکانات، علاقه‌ها و مسیر زندگی افراد یکسان نیست.
ترس از شکست و قضاوت دیگران
بعضی افراد به دلیل ترس از اشتباه، حتی برای کارهایی که توانایی انجامشان را دارند اقدام نمی‌کنند. مثلاً ممکن است چند سال در یک شغل مانده باشید، با اینکه از شرایط آن راضی نیستید؛ چون نگرانید در مصاحبه شغلی جدید رد شوید یا اطرافیان بگویند تصمیم اشتباهی گرفته‌اید.
در چنین شرایطی، ترس از شکست باعث می‌شود فرصت شناخت توانایی‌هایتان را از دست بدهید.
تجربه‌های ناموفق و انتقادهای مداوم
شکست در کنکور، نتیجه نگرفتن از یک کسب‌وکار کوچک یا شنیدن انتقادهای مکرر از خانواده و اطرافیان می‌تواند روی تصویری که از خودمان داریم تأثیر بگذارد. مشکل زمانی ایجاد می‌شود که از یک اتفاق مشخص، نتیجه‌ای کلی درباره شخصیت خود بگیریم؛ مثلاً به جای «در این کار موفق نشدم»، بگوییم «من آدم موفقی نیستم».
این نوع قضاوت، خودباوری را ضعیف می‌کند و باعث می‌شود توانایی‌های دیگرمان را هم نادیده بگیریم.
چگونه بفهمیم خودباوری پایینی داریم؟
ضعف خودباوری همیشه به معنای خجالتی بودن یا کم‌حرفی نیست. ممکن است فردی در جمع کاملاً راحت صحبت کند، اما هنگام تصمیم‌گیری‌های شخصی دائماً به خودش شک داشته باشد.
اگر اغلب موفقیت‌هایتان را اتفاقی می‌دانید، برای تصمیم‌های ساده بیش از اندازه از دیگران تأیید می‌خواهید، از ترس اشتباه فرصت‌های مناسب را کنار می‌گذارید یا با دیدن موفقیت دیگران احساس بی‌ارزشی می‌کنید، بهتر است به میزان باور خودتان توجه بیشتری داشته باشید.
چگونه خود را باور کنیم؟ ۱۲ راهکار عملی برای تقویت خودباوری
برای افزایش خودباوری لازم نیست یک‌باره شخصیت خود را تغییر دهید. بهتر است از رفتارهای کوچک و قابل انجام شروع کنید تا به‌مرور شواهد واقعی بیشتری از توانمندی‌هایتان به دست آورید.
۱. مشخص کنید در چه موقعیت‌هایی به خودتان شک می‌کنید
اولین قدم برای تقویت خودباوری این است که به جای گفتن «من اصلاً خودم را باور ندارم»، مشخص کنید این احساس دقیقاً چه زمانی به سراغتان می‌آید. ممکن است هنگام صحبت در جمع به خودتان شک کنید، اما در مدیریت امور روزمره کاملاً توانمند باشید. یا شاید بتوانید برای مشکلات دیگران راه‌حل پیدا کنید، اما هنگام تصمیم‌گیری برای زندگی خودتان سردرگم شوید.
برای شروع، آخرین موقعیتی را به یاد بیاورید که از ترس اشتباه کردن، کاری را انجام ندادید. بنویسید چه تصمیمی داشتید، از چه اتفاقی می‌ترسیدید و در نهایت چه واکنشی نشان دادید.
مثلاً شاید می‌خواستید به درخواست یکی از اقوام پاسخ منفی بدهید، اما نگران بودید که از شما دلخور شود. در این مثال، مسئله اصلی لزوماً ناتوانی در تصمیم‌گیری نیست؛ ممکن است ترس از ناراحت کردن دیگران باشد.
شناخت دقیق مشکل کمک می‌کند به جای تلاش برای تغییر تمام شخصیتتان، روی رفتاری مشخص کار کنید.
۲. یاد بگیرید بین اشتباه کردن و ناتوان بودن تفاوت بگذارید
فرض کنید وسیله‌ای خریده‌اید و بعد متوجه شده‌اید انتخاب مناسبی نبوده است. شاید با خودتان بگویید: «من همیشه اشتباه می‌کنم. اصلاً عقل خرید کردن ندارم.»
این نوع قضاوت باعث می‌شود یک اتفاق مشخص را به تمام توانایی‌های خود تعمیم دهید. برای جلوگیری از این وضعیت، اتفاق را به سه بخش تقسیم کنید: چه کاری انجام داده‌اید، چه چیزی اشتباه پیش رفته و دفعه بعد چه تغییری می‌توانید ایجاد کنید.
در مثال خرید، شاید بدون مقایسه قیمت‌ها یا بررسی کیفیت تصمیم گرفته‌اید. پس مسئله این نیست که توانایی انتخاب ندارید؛ بلکه لازم است قبل از خریدهای مهم، اطلاعات بیشتری جمع کنید.
وقتی اشتباه را به یک رفتار قابل اصلاح تبدیل می‌کنید، هم مسئولیت آن را می‌پذیرید و هم اجازه نمی‌دهید بهانه‌ای برای بی‌اعتمادی همیشگی به خودتان شود.
۳. هر قضاوتی را که درباره شما می‌شود، نپذیرید
یکی از موانع باور داشتن به خود، جدی گرفتن بیش از اندازه قضاوت دیگران است. فرض کنید یکی از اعضای خانواده هنگام اختلاف‌نظر به شما می‌گوید: «تو هیچ‌وقت درست فکر نمی‌کنی.» ممکن است این جمله باعث شود از آن به بعد حتی در موضوعاتی که اطلاعات کافی دارید، نظرتان را بیان نکنید.
در چنین شرایطی، ابتدا بررسی کنید آیا طرف مقابل درباره یک رفتار مشخص صحبت کرده یا کل شخصیت شما را زیر سؤال برده است. جمله «فکر می‌کنم قبل از این تصمیم باید بیشتر بررسی می‌کردی» می‌تواند انتقادی قابل تأمل باشد؛ اما «تو هیچ‌وقت درست فکر نمی‌کنی» قضاوتی کلی است که واقعیت ندارد.
اگر شرایط گفتگو مناسب بود، می‌توانید بگویید: «اگر با تصمیمم مخالفی، بگو کدام بخشش را اشتباه می‌دانی.»
با این کار به جای دفاع از تمام شخصیت خود، گفتگو را به موضوع مشخصی برمی‌گردانید. البته در روابطی که تحقیر یا تهدید مداوم وجود دارد، حفظ امنیت و کمک گرفتن از افراد قابل‌اعتماد مهم‌تر از ادامه دادن بحث است.
۴. تصمیم‌گیری را از انتخاب‌های کم‌خطر تمرین کنید
اگر عادت کرده‌اید برای هر تصمیمی نظر دیگران را بپرسید، مستقل تصمیم گرفتن ممکن است در ابتدا نگران‌کننده باشد. برای مثال، شاید بخواهید اتاقتان را تغییر دهید، در یک کلاس هنری ثبت‌نام کنید یا برنامه متفاوتی برای تعطیلات داشته باشید، اما تا زمانی که اطرافیان تأیید نکنند، اقدامی نکنید.
برای تقویت خودباوری، تصمیم‌ها را به دو دسته تقسیم کنید: تصمیم‌هایی که پیامد جدی مالی، خانوادگی یا سلامتی دارند و تصمیم‌هایی که تغییر دادنشان آسان است.
در تصمیم‌های مهم، مشورت و بررسی دقیق ضروری است. اما در انتخاب‌های کم‌خطر، ابتدا نظر خودتان را مشخص کنید و دلیل آن را بنویسید. سپس تصمیم بگیرید، بدون اینکه از چند نفر تأیید بگیرید.
اگر نتیجه مطابق انتظارتان نبود، آن را بررسی کنید. هدف این تمرین درست انتخاب کردن در تمام مواقع نیست؛ هدف این است که یاد بگیرید می‌توانید تصمیم بگیرید، نتیجه را ارزیابی کنید و در صورت نیاز آن را تغییر دهید.
۵. از مقایسه زندگی خود با دیگران به شناخت نیازهایتان برسید
احتمالاً تجربه کرده‌اید که در یک مهمانی خانوادگی درباره ازدواج، خانه، درآمد یا موفقیت یکی از آشنایان صحبت شود و بعد احساس کنید از دیگران عقب مانده‌اید. در چنین مواقعی معمولاً توصیه «خودت را مقایسه نکن» چندان مؤثر نیست؛ چون احساس ناراحتی همچنان باقی می‌ماند.
روش کاربردی‌تر این است که بفهمید پشت این مقایسه چه نیازی وجود دارد. مثلاً اگر از خانه خریدن یکی از آشنایان ناراحت شده‌اید، شاید مسئله اصلی شما نداشتن احساس امنیت مالی باشد. اگر ازدواج دوستانتان ناراحتتان می‌کند، ممکن است از تنهایی یا نامشخص بودن آینده عاطفی خود نگران باشید.
وقتی دلیل ناراحتی مشخص شود، می‌توانید به جای درگیر شدن با زندگی دیگران، بررسی کنید چه اقدام واقع‌بینانه‌ای برای بهتر شدن شرایط خودتان ممکن است. همچنین فراموش نکنید امکانات مالی، حمایت خانوادگی و فرصت‌هایی که افراد در اختیار داشته‌اند یکسان نیست. تفاوت نتیجه‌ها همیشه به معنای تفاوت توانایی یا ارزش افراد نیست.
۶. به جای منتظر ماندن برای اطمینان کامل، قدمی قابل کنترل بردارید
بعضی افراد تصور می‌کنند ابتدا باید به خودباوری برسند و بعد کاری را شروع کنند. اما در بسیاری از موقعیت‌ها، تجربه انجام دادن یک کار می‌تواند به شکل‌گیری اعتماد بیشتر کمک کند.
فرض کنید مدت‌هاست می‌خواهید در جمع خانوادگی درباره موضوعی نظر بدهید، اما نگرانید صحبتتان جدی گرفته نشود. لازم نیست از همان ابتدا وارد بحثی طولانی شوید. می‌توانید در یک موقعیت آرام، نظر کوتاهی مطرح کنید و واکنش دیگران را ببینید.
اگر کسی با شما مخالفت کرد، به جای اینکه فوراً سکوت کنید یا خودتان را ناتوان بدانید، بپرسید دلیل مخالفتش چیست. در این تمرین، معیار موفقیت این نیست که همه با شما موافق شوند؛ بلکه این است که بتوانید نظر خود را محترمانه بیان کنید و مخالفت دیگران را تحمل کنید.
به‌تدریج متوجه می‌شوید که برای مشارکت در گفتگو لازم نیست همیشه حرفتان کامل یا مورد تأیید همه باشد.
۷. به قول‌هایی که به خودتان می‌دهید، واقع‌بینانه نگاه کنید
وقتی بارها برای خودمان برنامه می‌ریزیم و آن را اجرا نمی‌کنیم، ممکن است اعتمادمان به توانایی خود برای پیگیری تصمیم‌ها کمتر شود. مثلاً تصمیم می‌گیرید هر شب زود بخوابید، اما به دلیل کارهای خانه، رسیدگی به فرزندان یا استفاده طولانی از گوشی، برنامه اجرا نمی‌شود. بعد از چند روز هم نتیجه می‌گیرید که اراده کافی ندارید.
پیش از سرزنش کردن خود، بررسی کنید چرا برنامه عملی نشده است. آیا ساعت خواب انتخابی با مسئولیت‌هایتان هماهنگ بوده؟ آیا برای کارهای ضروری شبانه زمان کافی در نظر گرفته‌اید؟
به جای تغییر ناگهانی تمام عادت‌ها، یک اصلاح کوچک انجام دهید. مثلاً اگر معمولاً ساعت یک بامداد می‌خوابید، برای چند شب ساعت خواب را پانزده دقیقه جلو بیاورید. اگر این تغییر هم اجرا نشد، شرایط را دوباره بررسی کنید.
تقویت خودباوری به این معنا نیست که خودتان را مجبور به اجرای برنامه‌های سخت کنید؛ بلکه یعنی بتوانید برنامه‌ای متناسب با شرایطتان بسازید و آن را اصلاح کنید.
۸. برای خودتان شواهد واقعی جمع کنید
گاهی وقتی از شما می‌پرسند چه توانایی‌هایی دارید، چیزی به ذهنتان نمی‌رسد. اما اگر درباره اشتباهاتتان سؤال شود، می‌توانید چندین مورد را به‌سرعت نام ببرید.
برای تغییر این وضعیت، یک دفترچه یا یادداشت در گوشی ایجاد کنید و موقعیت‌هایی را ثبت کنید که توانسته‌اید مشکلی را حل کنید یا رفتاری را نسبت به گذشته بهتر انجام دهید. لازم نیست اتفاق مهمی باشد. شاید توانسته‌اید بدون عصبانیت درباره اختلافی صحبت کنید، برای هزینه‌ای غیرمنتظره راه‌حل پیدا کنید یا کاری را که مدت‌ها عقب انداخته بودید به پایان برسانید.
کنار هر اتفاق بنویسید چه کاری انجام دادید و کدام توانایی به شما کمک کرد. برای مثال، اگر در یک اختلاف خانوادگی توانسته‌اید آرام‌تر صحبت کنید، فقط ننویسید «امروز خوب بودم». بنویسید: «وقتی ناراحت شدم، قبل از پاسخ دادن کمی صبر کردم و توانستم منظورم را بدون توهین بیان کنم.»
این جزئیات کمک می‌کنند برداشت شما از توانایی‌هایتان به تجربه‌های واقعی متکی باشد.
۹. وقتی کسی شما را نمی‌پذیرد، ارزش خودتان را زیر سؤال نبرید
یکی از تجربه‌هایی که می‌تواند خودباوری را تضعیف کند و عزت نفس شما را پایین بیاورد، احساس طرد شدن است؛ به‌خصوص وقتی از طرف فردی باشد که نظرش برایتان اهمیت زیادی دارد.
فرض کنید یکی از دوستانتان مدتی کمتر با شما ارتباط برقرار می‌کند. شاید فوراً تصور کنید که آدم دوست‌داشتنی یا جذابی نیستید. اما فاصله گرفتن یک نفر می‌تواند دلایل مختلفی داشته باشد؛ از مشکلات شخصی او گرفته تا تغییر شرایط رابطه. بدون اطلاع کافی نمی‌توان نتیجه گرفت که مشکل حتماً از شماست.
در چنین موقعیتی بهتر است به جای حدس زدن مداوم، اگر رابطه برایتان مهم است، در زمان مناسب درباره تغییر رفتارش گفتگو کنید. اگر هم مشخص شد طرف مقابل تمایلی به ادامه رابطه ندارد، ناراحت شدن طبیعی است؛ اما این اتفاق ارزش انسانی یا تمام توانایی‌های ارتباطی شما را تعیین نمی‌کند.
باور داشتن به خود یعنی بتوانید حتی وقتی از طرف فردی پذیرفته نمی‌شوید، تصویری منصفانه از خودتان حفظ کنید.
بیشتر بخوانید: چگونه عزت نفس خود را بالا ببریم؟ ۱۲ راهکار عملی برای افزایش عزت نفس
۱۰. بین مشکلات واقعی زندگی و ضعف خودباوری تفاوت بگذارید
گاهی به دلیل فشارهای زندگی احساس می‌کنیم توانایی کافی نداریم. مثلاً ممکن است با وجود تلاش زیاد نتوانیم تمام هزینه‌های زندگی را تأمین کنیم یا به دلیل مسئولیت‌های خانوادگی، زمانی برای رسیدگی به خواسته‌های شخصی نداشته باشیم.
در چنین شرایطی، تکرار جمله «من باید قوی‌تر باشم» ممکن است فقط فشار بیشتری ایجاد کند.
بهتر است مشخص کنیم کدام بخش مشکل تحت کنترل ماست و کدام بخش به شرایط بیرونی مربوط می‌شود.
برای مثال، اگر هزینه‌ها افزایش یافته و درآمدتان ثابت مانده است، این وضعیت لزوماً نشانه ناتوانی در مدیریت مالی نیست. ممکن است لازم باشد بودجه را بازنگری کنید، از منابع حمایتی موجود استفاده کنید یا بعضی برنامه‌ها را موقتاً تغییر دهید.
خودباوری سالم به معنای پذیرفتن مسئولیت تمام اتفاقات زندگی نیست؛ بلکه یعنی توانایی‌ها و محدودیت‌های واقعی خود را بشناسید و برای آنچه امکان تغییرش وجود دارد اقدام کنید.
۱۱. با خودتان مهربان‌تر صحبت کنید
تصور کنید دوستتان در یک آزمونی موفق نشده است. احتمالاً به او نمی‌گویید که هیچ استعدادی ندارد و هرگز موفق نمی‌شود. اما شاید همین جمله‌ها را پس از یک شکست به خودتان بگویید.
وقتی اشتباه می‌کنید، به جای سرزنش شدید، آنچه اتفاق افتاده را واقع‌بینانه بررسی کنید. می‌توانید بگویید: «این بار خوب پیش نرفت، اما می‌توانم دلیلش را پیدا کنم و برای دفعه بعد آماده‌تر باشم.»
بیشتر بخوانید: خویشتن دوستی چیست؟ ۶ تمرین دوست داشتن خود
۱۲. پیشرفت خود را مرتب بررسی کنید
تقویت خودباوری یک اتفاق ناگهانی نیست. ممکن است بعضی روزها احساس توانمندی بیشتری داشته باشید و بعضی روزها دوباره به خودتان شک کنید. در پایان هر هفته چند دقیقه وقت بگذارید و بنویسید چه کاری را با وجود ترس انجام داده‌اید، چه مهارتی یاد گرفته‌اید و در کدام موقعیت بهتر از گذشته عمل کرده‌اید.
این بررسی کمک می‌کند پیشرفت‌های کوچک را ببینید و متوجه شوید هنوز روی چه موضوعاتی باید کار کنید.
۵ تمرین روزانه برای تقویت خودباوری
اگر می‌خواهید راهکارهای بالا فقط در حد دانستن باقی نمانند، این پنج تمرین را در برنامه روزانه‌تان قرار دهید.
- تمرین اول؛ ثبت توانایی‌ها: هر شب یک کاری را بنویسید که آن روز به‌خوبی انجام داده‌اید؛ حتی اگر به سادگی پیگیری یک کار عقب‌افتاده باشد.
- تمرین دوم؛ بررسی افکار منفی: وقتی فکر «من نمی‌توانم» به ذهنتان رسید، آن را یادداشت کنید و ببینید چه شواهدی موافق یا مخالف آن وجود دارد.
- تمرین سوم؛ یک اقدام کوچک: هر روز یک قدم مشخص برای هدفی که از آن می‌ترسید بردارید.
- تمرین چهارم؛ ثبت پیشرفت: نتیجه کارهایتان را با هفته قبل مقایسه کنید، نه با عملکرد دیگران.
- تمرین پنجم؛ پذیرش اشتباه: اگر کاری مطابق انتظارتان پیش نرفت، به جای سرزنش خود، یک نکته یادگرفته‌شده و یک اقدام اصلاحی بنویسید.
بهتر است این تمرین‌ها را متناسب با زمان و شرایط زندگی‌تان انجام دهید. انجام منظم دو تمرین ساده از شروع هم‌زمان چندین تمرین و رها کردن آن‌ها مفیدتر است.
چگونه بعد از شکست دوباره خودمان را باور کنیم؟
شکست در یک رابطه، از دست دادن شغل، قبول نشدن در آزمون یا نتیجه نگرفتن از یک فعالیت اقتصادی ممکن است مدتی احساس توانمندی ما را کاهش دهد. در چنین شرایطی ابتدا باید بپذیریم که ناراحتی و ناامیدی واکنش‌هایی قابل‌درک هستند. قرار نیست بلافاصله بعد از یک تجربه سخت، احساس خوبی داشته باشیم.
سپس بهتر است بین اتفاقی که افتاده و ارزشی که برای خودمان قائل هستیم تفاوت بگذاریم. شکست یک پروژه به معنای شکست تمام شخصیت ما نیست.
بعد از آرام‌تر شدن شرایط، بررسی کنید چه عواملی تحت کنترل شما بوده‌اند و چه چیزهایی خارج از اختیارتان قرار داشته‌اند. برای شروع دوباره نیز هدفی کوچک‌تر و واقع‌بینانه انتخاب کنید.
چگونه بدون تأیید دیگران خودمان را باور کنیم؟
گاهی خانواده یا اطرافیان از روی نگرانی، انتخاب‌های ما را زیر سؤال می‌برند. مثلاً ممکن است هنگام تصمیم برای تغییر شغل بشنوید: «همین کاری را که داری نگه دار، از کجا معلوم جای بهتری پیدا کنی؟»
به جای اینکه فوراً تسلیم نظر دیگران شوید یا از روی عصبانیت مخالفت کنید، اطلاعات لازم را جمع‌آوری کنید. شرایط بازار کار، میزان پس‌انداز، مهارت‌ها و خطرات احتمالی را بررسی کنید.
خودباوری به معنای نادیده گرفتن توصیه دیگران نیست؛ یعنی بتوانید نظرات را بشنوید، آن‌ها را ارزیابی کنید و در نهایت مسئولانه تصمیم بگیرید. همچنین اگر فردی مرتب شما را تحقیر می‌کند، بهتر است تا حد امکان مرزهای مشخصی در رابطه ایجاد کنید و از افراد حمایتگر کمک بگیرید.
چه اشتباهاتی مانع تقویت خودباوری می‌شوند؟
یکی از اشتباهات رایج این است که تصور کنیم برای اقدام کردن باید ابتدا کاملاً به خودمان اطمینان داشته باشیم. درحالی‌که گاهی اعتماد بیشتر پس از تمرین و کسب تجربه به وجود می‌آید.
اشتباه دیگر، انتظار تغییر فوری است. اگر سال‌ها خودتان را با دیگران مقایسه کرده‌اید یا از اشتباه کردن می‌ترسیده‌اید، طبیعی است که تغییر این عادت‌ها زمان ببرد.
همچنین نباید خودباوری را با نادیده گرفتن ضعف‌ها اشتباه بگیریم. کسی که خودش را باور دارد می‌تواند بپذیرد در برخی زمینه‌ها مهارت کافی ندارد و برای یادگیری آن‌ها تلاش کند.
جمع‌بندی؛ برای باور کردن خودتان از همین امروز شروع کنید
اگر مدام از خودتان می‌پرسید چگونه خود را باور کنیم، به یاد داشته باشید که خودباوری از شناخت واقع‌بینانه توانایی‌ها و تجربه اقدام کردن شکل می‌گیرد، نه از تلاش برای بی‌نقص بودن. برای شروع لازم نیست تصمیم بزرگی بگیرید. کافی است یکی از توانایی‌هایتان را یادداشت کنید، یک فکر منفی را بررسی کنید و قدم کوچکی برای هدفی که مدت‌ها عقب انداخته‌اید بردارید.
تقویت خودباوری یعنی یاد بگیریم حتی زمانی که از نتیجه مطمئن نیستیم، توانایی خود برای تلاش، یادگیری و بهتر شدن را نادیده نگیریم.
به پایان این مقاله رسیدیم، امیدوارم مقاله “چگونه خود را باور کنیم؟ ۱۲ راهکار عملی برای تقویت خودباوری” برای شما مفید بوده باشد. همچنین ممکن است بخواهید مقالات آموزشی زیر را هم بخوانید:
دیدگاهتان را بنویسید