تصویرسازی ذهنی چیست؟ مراحل تصویر سازی ذهنی چگونه است؟
برخی از مردم تصور میکنند تصویرسازی ذهنی یا تجسم خلاق کاری دشوار، پیچیده و مخصوص افراد خاص است درحالیکه همه ما بارها در طول روز، آگاهانه یا ناآگاهانه، در حال ساختن تصویر در ذهن خود هستیم. کافی است چشمان خود را ببندید و چیزی را در ذهن ببینید. همان لحظه، تصویرسازی ذهنی را انجام دادهاید.
موضوع اصلی این نیست که آیا ما قدرت تصویرسازی داریم یا نه؛ زیرا انسانها در تمام مراحل زندگی از این توانایی استفاده کردهاند. مسئله مهم این است که بیشتر افراد نمیدانند چگونه از قدرت تخیل خود بهدرستی و در جهت خواستهها، اهداف و باورهای موردنظرشان استفاده کنند. گاهی ذهن ما تصویری از موفقیت، آرامش و رسیدن به خواستهها میسازد و گاهی بدون آنکه متوجه باشیم، ناخواستهها، ترسها و اتفاقاتی را تجسم میکنیم که دوست نداریم در زندگی ما رخ بدهند.
اگر تصویرسازی ذهنی بهشکل واضح، پایدار، همراه با احساس و در جهت یک خواسته مشخص انجام شود، میتواند مستقیم با ضمیر ناخودآگاه ارتباط برقرار کند. به همین دلیل، شناخت عناصر اصلی تصویرسازی، مراحل تجسم خلاق و روش استفاده از آن برای ساخت باور اهمیت زیادی دارد. در ادامه با مفهوم تصویرسازی ذهنی، تأثیر آن بر ضمیر ناخودآگاه، چهار عنصر اصلی آن و مراحل انجام تصویرسازی اصولی آشنا میشوید.
تصویرسازی ذهنی چیست؟
در انگلیسی، تصویرسازی ذهنی با واژه «imagination» شناخته میشود، یعنی استفاده از قدرت تخیل برای رسیدن به یک هدف مشخص. تصویرسازی اولین و شاید قویترین ابزار برای باورسازی است؛ زیرا بخش بزرگی از افکار انسان پیش از آنکه به کلمه یا عمل تبدیل شود، بهصورت تصویر در ذهن او شکل میگیرد.
برای درک سادهتر این موضوع، کافی است به یک کلمه فکر کنید. وقتی کلمه «درخت» را میشنوید، چه چیزی در ذهن شما شکل میگیرد؟ آیا حروف «د»، «ر»، «خ» و «ت» را میبینید یا تصویری از یک درخت در ذهن شما ظاهر میشود؟ بدون شک، بیشتر افراد تصویری از درخت را میبینند. ممکن است این درخت سبز، بزرگ، کوچک، پربرگ یا شبیه درختی باشد که قبلاً دیدهاند؛ اما در هر صورت، ذهن از طریق تصویر با آن مفهوم ارتباط برقرار میکند.
بیشتر افکار ما بهشکل تصویر در ذهن نقش میبندند و سپس در دنیای بیرون متجلی میشوند. بنابراین، تصویرسازی ذهنی فقط بستن چشمها و دیدن یک منظره خیالی نیست. هر تصویری که درباره خود، آینده، هدف، موفقیت، درآمد، خانه، شغل یا خواستههای خود در ذهن نگه میداریم، بخشی از تصویرسازی ذهنی ماست.
چرا همه ما در حال تصویرسازی ذهنی هستیم؟
بسیاری از افراد میگویند قدرت تجسم ندارند یا نمیتوانند تصویرسازی ذهنی انجام دهند؛ درحالیکه اگر بتوانند چیزی را به یاد بیاورند، درباره آینده فکر کنند یا تصویری از یک اتفاق در ذهن خود بسازند، در حال استفاده از همین قدرت هستند.
ممکن است شخصی پیش از رفتن به یک جلسه، بارها گفتوگوی احتمالی خود را در ذهن مرور کند. ممکن است فرد دیگری خود را در خانهای که دوست دارد تصور کند. کسی ممکن است پیش از انجام کاری، شکست یا موفقیت خود را در ذهن ببیند. همه این حالتها نوعی تصویرسازی ذهنی هستند؛ با این تفاوت که بخشی از آنها آگاهانه و هدفمند و بخشی دیگر ناآگاهانهاند.
پس تصویرسازی ذهنی توانایی تازهای نیست که لازم باشد آن را از ابتدا به وجود آوریم. این توانایی از قبل در ما وجود دارد. آنچه باید یاد بگیریم، استفاده درست، آگاهانه و هدفمند از آن است. بهجای آنکه ذهن بهطور مداوم ناخواستهها را تجسم کند، میتوان خواستهای روشن را انتخاب کرد و تصویری واضح از تحقق آن در ذهن ساخت.
ذهن چگونه به تصاویر واکنش نشان میدهد؟
ذهن ما میان خواستهای که در ذهن تصور میکنیم و کاری که بهشکل فیزیکی انجام میدهیم، تفاوتی قائل نمیشود. برای تجربه این موضوع، چشمان خود را ببندید و تصور کنید یک لیموترش را در دست گرفتهاید. آن را ببرید، بوی آن را احساس کنید و سپس تصور کنید یک تکه از آن را گاز میزنید.
اگر تصویر را خوب و واضح ساخته باشید، احتمال دارد بزاق دهان شما بیشتر شود و دهانتان پرآب شود. در واقعیت هیچ لیمویی نخوردهاید، اما بدن شما واکنشی شبیه زمان خوردن لیموترش نشان داده است. دلیل این واکنش آن است که ذهن، آنچه را با جزئیات تصور میکند، مانند واقعیت در نظر میگیرد.
این مثال نشان میدهد که یک تصویر ذهنی میتواند فقط یک فکر ساده و بیاثر نباشد. وقتی تصویر با وضوح و احساس همراه میشود، ذهن و بدن آن را جدی میگیرند. به همین دلیل است که در تصویرسازی ذهنی فقط دیدن یک تصویر مبهم کافی نیست؛ بلکه باید آن را تا جای ممکن ملموس، واضح و همراه با احساس ساخت.
تصویرسازی ذهنی و واکنش بدن
در تحقیقی میان دو گروه از دوندهها، گروهی در یک جا نشستند و در ذهن خود دویدن را تصور کردند و گروه دیگر در واقعیت دویدند. و در پایان، ضربان قلب دو گروه اندازهگیری شد و مشخص شد ضربان قلب آنها به یکدیگر نزدیک بوده است.
تحقیق دیگری، بین دو گروه تیرانداز بررسی شد. گروه اول علاوه بر تمرینهای جسمانی روزانه، در ذهن خود تیراندازی را تمرین میکردند. به آنها گفته شده بود فقط لحظه برخورد تیر به هدف را همراه با شادی تصور کنند. گروه دیگر فقط تمرین فیزیکی انجام میدادند. پس از مدتی، عملکرد دو گروه مقایسه شد و گروهی که در ذهن خود هدفگیری میکردند، در هدفگیری پیشرفت چشمگیری داشتند.
این مثالها بر اهمیت تصویری تأکید میکنند که انسان در ذهن خود میسازد. اتفاقات خوب یا بد زندگی ما، چه آگاهانه و چه ناآگاهانه، ابتدا در ذهن ما شکل میگیرند و سپس در بیرون اتفاق میافتند. هر چیزی که ذهن بهطور مداوم بر آن متمرکز باشد، دیر یا زود میتواند بهشکل فیزیکی و واقعی در زندگی نمایان شود.
تأثیر تصویرسازی ذهنی بر ضمیر ناخودآگاه
زبان فهم ضمیر ناخودآگاه تصویر است. وقتی از تصویرسازی ذهنی استفاده میکنیم، درواقع بهطور مستقیم با ضمیر ناخودآگاه ارتباط میگیریم. هر چیزی که انسان در ذهن خود تخیل میکند، در ضمیر ناخودآگاه او ثبت میشود.
ضمیر ناخودآگاه تفاوت میان حقیقت و رؤیا را تشخیص نمیدهد. هر تصویری که بهشکل واضح، مداوم و پایدار در ذهن ایجاد شود، در ناخودآگاه ثبت میشود. سپس ضمیر ناخودآگاه انسان را در جهت همان تصویر هدایت میکند و آن را در واقعیت زندگی او به نمایش درمیآورد.
این تخیل میتواند مثبت و در جهت اهداف و خواستهها باشد یا منفی و مربوط به ناخواستهها. کسی که پیوسته تصویر شکست، ناتوانی، نرسیدن یا از دست دادن را در ذهن خود تکرار میکند، در حال استفاده از تصویرسازی است؛ اما تصویرسازی او در جهت چیزی قرار گرفته که آن را نمیخواهد.
در مقابل، فردی که خواسته خود را مشخص میکند و تحقق آن را واضح، پایدار و همراه با احساس خوب میبیند، از قدرت تجسم خلاق در جهت هدف خود استفاده میکند.
بنابراین، مهم است بدانیم چه تصویری را بیشتر در ذهن نگه میداریم. ضمیر ناخودآگاه براساس تصویری که به آن داده میشود عمل میکند و میان خواسته و ناخواسته تفاوتی نمیگذارد. آنچه اهمیت دارد، وضوح، تکرار، استمرار و احساسی است که با تصویر ذهنی همراه میشود.
عناصر اصلی تصویرسازی ذهنی
برای آنکه تصویرسازی ذهنی اصولی باشد و تصویر موردنظر در ذهن نیمههوشیار ثبت شود، چهار عنصر اصلی باید موردتوجه قرار گیرد: تکرار، مدت تصویرسازی، وضوح و شدت تصویرسازی. هرکدام از این عناصر نقش مهمی در قدرت تجسم خلاق دارند.
۱. تکرار تصویرسازی ذهنی
تعداد دفعاتی که یک رؤیا یا خواسته را تجسم میکنید، با بهحقیقتپیوستن آن ارتباط مستقیم دارد. هرچه تصویر یک خواسته بیشتر در ذهن تکرار شود، بیشتر در ذهن نیمههوشیار ثبت میشود و ذهن آن را بیشتر بهعنوان حقیقت میپذیرد. یکبار تصویرسازیکردن و سپس رهاکردن آن، با تکرار مداوم یک تصویر تفاوت دارد. وقتی تصویر خواسته بارها تکرار میشود، بهتدریج برای ذهن آشنا میشود. این آشنایی باعث میشود آن تصویر فقط یک آرزوی دور یا یک فکر گذرا نباشد؛ بلکه به چیزی تبدیل شود که ذهن آن را پذیرفته است.
تکرار به این معنا نیست که هر بار تصویر متفاوتی بسازید. بهتر است خواسته مشخص باشد و همان تصویر اصلی را بارها با جزئیات، احساس و وضوح بیشتر در ذهن مرور کنید. هرچه این تصویر بیشتر تکرار شود، جای عمیقتری در ذهن نیمههوشیار پیدا میکند.
۲. مدت تصویرسازی ذهنی
عنصر دوم، زمانی است که هر روز برای تصویرسازی ذهنی اختصاص میدهید. هرچه بتوانید مدت بیشتری روی تصویر خواسته خود تمرکز کنید، بهتر میتوانید آن را به عمق ذهن نیمههوشیار بفرستید. مدت تصویرسازی باید با تمرکز همراه باشد. فقط بستن چشمها کافی نیست. در زمانی که برای تجسم خلاق در نظر میگیرید، باید توجه خود را روی خواسته نگه دارید، تصویر را بسازید، جزئیات آن را ببینید و اجازه ندهید ذهن بهسرعت از موضوع اصلی فاصله بگیرد.
با تکرار این کار، تمرکز روی تصویر آسانتر میشود. تصویر خواسته بهتدریج واضحتر میشود و فرد میتواند مدت بیشتری آن را در ذهن نگه دارد. آنچه اهمیت دارد این است که تصویرسازی به کاری گذرا و بدون تمرکز تبدیل نشود؛ بلکه زمانی مشخص برای آن در نظر گرفته شود.
۳. وضوح تصویر ذهنی
تصویری که از رؤیا و خواسته خود دارید، باید تا حد ممکن واضح و شفاف باشد. میان وضوح تصویر ذهنی و نتیجهای که به دست میآید، رابطه مستقیم وجود دارد. هرچه تصویر شفافتر باشد، نتیجه به آنچه در ذهن ساختهاید نزدیکتر خواهد بود.
اگر هدف مبهم باشد، تصویر نیز مبهم خواهد بود. کسی که فقط میگوید «میخواهم زندگی خوبی داشته باشم»، هنوز تصویر روشنی از خواسته خود نساخته است. اما وقتی جزئیات خواسته مشخص میشود، ذهن میتواند آن را بهتر به تصویر بکشد.
هدف در لحظهای که کاملاً شفاف شود، ناگهان به واقعیت نزدیک میشود. بنابراین، پیش از تصویرسازی باید بدانید دقیقاً چه میخواهید. شکل خواسته، شرایط آن، احساس رسیدن به آن و تصویری که از نتیجه نهایی دارید باید روشن باشد.
۴. شدت تصویرسازی ذهنی
شدت تصویرسازی یعنی ترکیبکردن احساسات با تجسم خلاق. این بخش، مهمترین قسمت تصویرسازی ذهنی است. پس از آنکه خواسته را مشخص کردید، تصویر را تکرار کردید، برای آن زمان گذاشتید و آن را واضح ساختید، باید احساس خود را نیز وارد تصویر کنید.
برای مثال، وقتی ثروتمندشدن را تجسم میکنید، فقط نباید یک عدد یا حساب بانکی را ببینید. باید هیجان، خوشحالی، آرامش و احساس خوب رسیدن به آن خواسته را نیز تجربه کنید. تصویر بدون احساس، قدرت لازم را ندارد. احساس است که به تصویر ذهنی شدت میدهد.
در زمان تصویرسازی، باید تا حد ممکن احساس کنید خواسته را دارید و در حال تجربه آن هستید. وقتی تصویر و احساس با یکدیگر ترکیب میشوند، خواسته برای ذهن واقعیتر میشود. به همین دلیل، شدت تصویرسازی از مهمترین عناصر تجسم خلاق به شمار میآید.
مراحل تصویرسازی ذهنی اصولی
برای داشتن تصویرسازی ذهنی اصولی، چهار مرحله اصلی وجود دارد. این مراحل کمک میکنند خواسته از یک فکر کلی و نامشخص به تصویری واضح، ملموس و همراه با احساس تبدیل شود.
مرحله اول: خواسته خود را دقیق مشخص کنید
در اولین مرحله باید دقیقاً بدانید چه چیزی میخواهید. خواستهای که نامشخص باشد، به تصویر روشن تبدیل نمیشود. پیشنهاد میشود کاغذ و قلم بردارید و همه اهداف و خواستههای خود را با جزئیات کامل بنویسید. نوشتن باعث میشود بهتر بفهمید چه میخواهید. ممکن است در ابتدا تصور کنید هدف شما کاملاً مشخص است؛ اما وقتی میخواهید آن را روی کاغذ بنویسید، متوجه شوید هنوز بخشهایی از آن مبهم است.
برای مثال، اگر خواسته شما داشتن خانه رؤیایی است، فقط عبارت «خانه رؤیایی» را ننویسید. مشخصات آن خانه را با تمام جزئیات بنویسید. تصویر خانه زمانی واضح میشود که بدانید چه چیزی را میخواهید در ذهن خود ببینید. هرچه خواسته دقیقتر باشد، تصویرسازی آن نیز آسانتر و شفافتر میشود.
مرحله دوم: خواسته را مانند یک فیلم ببینید
پس از مشخصکردن خواسته، باید آن را واضح، تصویری و ملموس، مانند یک فیلم در ذهن خود به نمایش بگذارید. در این مرحله تلاش کنید حواس پنجگانه را وارد تصویرسازی کنید. اگر خانه رؤیایی خود را تجسم میکنید، فقط ظاهر خانه را نبینید. منظرهای را که از پنجره دیده میشود تصور کنید. صداهایی را که هنگام بازکردن پنجره میشنوید در ذهن بیاورید. راحتی صندلیها را احساس کنید. غذاهایی را که در آن خانه پخته میشود و بوی آنها را نیز در تصویر خود قرار دهید.
وقتی حواس مختلف وارد تصویر میشوند، خواسته ملموستر میشود. تصویر دیگر یک عکس بیحرکت نیست؛ بلکه به فیلمی تبدیل میشود که در آن حضور دارید. شما فقط تماشاگر تصویر نیستید، بلکه آن را زندگی میکنید، میبینید، میشنوید و احساس میکنید.
هرچه هدف خود را واضحتر و با احساس بهتر تصویرسازی کنید، سرعت رسیدن به آن بیشتر میشود. به همین دلیل، این مرحله باید با دقت انجام شود و جزئیات آن تا جای ممکن روشن باشد.
مرحله سوم: لحظه نهایی رسیدن را ببینید
در تصویرسازی ذهنی، مسیر رسیدن به خواسته را نبینید؛ بلکه لحظهای را تصور کنید که به خواسته رسیدهاید و در حال استفاده از آن هستید. نتیجه نهایی را ببینید و احساس خوب و لذتی را که از رسیدن به خواسته تجربه میکنید، در تصویر قرار دهید. برای مثال، اگر هدف شما رسیدن به درآمد مشخصی است، لازم نیست در تصویرسازی مدام به این فکر کنید که دقیقاً از چه راهی و با چه مراحلی به آن درآمد میرسید. لحظهای را ببینید که درآمد وارد زندگی شما شده است. خود را در حال استفاده از نتیجه، تجربه آرامش و احساس خوشحالی ببینید.
تمرکز بر لحظه نهایی باعث میشود ذهن تصویری روشن از تحقق خواسته داشته باشد. در این مرحله، نباید تصویر خود را با نگرانی درباره چگونگی رسیدن، دشواری مسیر یا تردید نسبت به امکان آن ضعیف کنید. تصویر باید مربوط به زمانی باشد که خواسته تحقق یافته است.
مرحله چهارم: به تصویر ذهنی قدرت بدهید
در مرحله چهارم باید به خواسته خود انرژی مثبت بدهید. یکی از بهترین روشها برای این کار، استفاده از عبارات تأکیدی است. عباراتی را انتخاب کنید که هنگام تصویرسازی به شما حسوحال خوبی میدهند و آنها را بارها تکرار کنید. عبارت تأکیدی باید با تصویر و خواسته شما هماهنگ باشد. زمانی که تصویر را میبینید و جملهای مثبت را همراه آن تکرار میکنید، تصویر و کلام در یک جهت قرار میگیرند. این هماهنگی میتواند به تصویر ذهنی قدرت بیشتری بدهد.
بااینحال، بهتر است از عبارات تأکیدی باورنکردنی استفاده نکنید. جملهای که هیچ حس خوبی در شما ایجاد نمیکند یا در ذهنتان کاملاً غیرقابلپذیرش است، نمیتواند نقش موردنظر را داشته باشد. عبارت باید بهگونهای انتخاب شود که هنگام تکرار آن، احساس خوبی داشته باشید و بتوانید با آن ارتباط برقرار کنید.
نقش احساس خوب در تجسم خلاق
یکی از مهمترین نکات تصویرسازی ذهنی این است که هنگام انجام آن باید احساس خوبی داشته باشید. اگر در حال تجسم خواسته باشید، اما در همان لحظه با خود فکر کنید رسیدن به آن محال است، تصویرسازی شما آنطور که باید عمل نمیکند.
حتی اندکی تردید میتواند احساس همراه تصویر را تغییر دهد. وقتی تصویر یک خواسته با احساس ترس، ناتوانی، ناامیدی یا غیرممکنبودن همراه شود، فرد نمیتواند حس داشتن آن خواسته را تجربه کند. به همین دلیل، باید تصویری انتخاب شود که بتوان آن را با احساس خوب همراه کرد. در زمان تصویرسازی، خود را در لحظه رسیدن ببینید. شادی، آرامش، هیجان و لذت آن لحظه را احساس کنید. تصویرسازی باید بهاندازهای تکرار شود که تصویر با شما یکی شود و احساس کنید آن را دارید.
این احساس خوب، فقط بخشی فرعی از تمرین نیست؛ بلکه از عناصر اصلی آن است. تصویر هرچه واضح باشد، اگر با احساس خوب همراه نشود، شدت لازم را پیدا نمیکند. بنابراین، تصویر و احساس باید در کنار یکدیگر قرار بگیرند.
تمرکز و استمرار در تصویرسازی ذهنی
نکته مهم دیگر، تمرکز بر تصویرسازی است. ذهن ممکن است در زمان تجسم از موضوع اصلی دور شود یا به ناخواستهها، نگرانیها و تردیدها برگردد. در این حالت باید دوباره توجه خود را به تصویر خواسته بازگردانید. تصویرسازی زمانی اثر بیشتری دارد که مداوم باشد. تکرار باعث میشود تصویر در ذهن نیمههوشیار ثبت شود و استمرار کمک میکند تصویر از یک فکر موقت به باوری آشنا تبدیل شود.
بهتر است خواستهای را که انتخاب کردهاید، بارها با همان عناصر اصلی تجسم کنید: وضوح، جزئیات، احساس، نتیجه نهایی و عبارت تأکیدی. هر بار میتوانید تصویر را ملموستر کنید و جزئیات آن را بهتر ببینید؛ اما جهت اصلی تصویر باید ثابت بماند.
آنقدر تصویر را تکرار کنید که هنگام دیدن آن، حس غریبهای نداشته باشید. تصویر باید برای شما آشنا شود؛ چنانکه احساس کنید بخشی از زندگی شماست و آن را در اختیار دارید.
باور و تصویرسازی ذهنی
تصویرسازی برای ساخت باورها بسیار مؤثر است. برای باورسازی، باوری را که میخواهید ایجاد کنید، مانند یک خواسته در نظر بگیرید و مراحل تصویرسازی را برای آن اجرا کنید.
نکته مهم این است که باور را بهصورت یک جمله جدا از زندگی خود نبینید. باید آن باور را در خواستهای تجسم کنید که باور موردنظر در آن تحقق یافته است. یعنی تصویری بسازید که نشان دهد آن باور در زندگی شما وجود دارد و نتیجه آن را تجربه میکنید.
برای مثال، اگر میخواهید این باور را بسازید که بهراحتی پول درمیآورید، فقط جمله «من بهراحتی پول درمیآورم» را بدون تصویر تکرار نکنید. باید صحنهای بسازید که در آن این باور به واقعیت تبدیل شده است. خود را در شرایطی ببینید که پول بهراحتی وارد زندگی شما میشود و شما نتیجه آن را احساس میکنید.
نمونه تصویرسازی ذهنی برای ساخت باور پولسازی
برای ساخت باور «من بهراحتی پول درمیآورم»، میتوان همان چهار مرحله تصویرسازی را اجرا کرد.
مثال برای تصویر سازی ذهنی:
- در مرحله اول، خواسته را مشخص کنید. خواسته در این مثال، بهراحتی پول به دست آوردن است. هر فرد باید این خواسته را متناسب با درآمد قبلی خود و بهشکل تکاملی مشخص کند.
- در مرحله دوم، از خواسته خود فیلم بسازید. متناسب با شغل محبوب خود تصور کنید سایتی راهاندازی کردهاید و محصولات شما به فروش میرسد. هر بار صدای پیامک واریز پول را میشنوید. خود را در محل کار ببینید که همراه کارمندان نشستهاید و با آرامش و خوشحالی، محصولات را برای ارسال بستهبندی میکنید. این تصویر را باید تا جای ممکن با جزئیات، ملموس و مانند یک فیلم بسازید. محیط کار را ببینید، صدای پیامک را بشنوید، بستهها را لمس کنید و احساس آرامش و خوشحالی خود را تجربه کنید.
- در مرحله سوم، لحظه رسیدن به درآمد را ببینید. لحظهای را تجسم کنید که به حساب خود نگاه میکنید و پول بهراحتی وارد آن میشود. در این بخش، نباید روی این موضوع تمرکز کنید که دقیقاً چه کاری را چگونه انجام دادهاید. نتیجه نهایی و لحظه تحقق خواسته را ببینید.
- در مرحله چهارم، از عبارت تأکیدی هنگام تصویرسازی استفاده کنید. میتوانید عباراتی مانند «من پولسازم»، «من میتوانم» و «من بهراحتی پول درمیآورم» را همراه با تصویر تکرار کنید.
در تمام این مراحل باید احساس خوبی درباره باورسازی خود داشته باشید. اگر تصویر را بارها تکرار کنید، اما درون خود احساس کنید امکان تحقق آن وجود ندارد، تصویرسازی تأثیر موردنظر را نخواهد داشت. احساس، تصویر، تکرار و باور باید در یک جهت قرار بگیرند.
چه چیزهایی تصویرسازی ذهنی را ضعیف میکند؟
براساس مراحل و عناصر تصویرسازی، چند عامل میتواند باعث شود تجسم خلاق آنطور که باید انجام نشود. یکی از این عوامل، مشخصنبودن خواسته است. وقتی فرد دقیقاً نمیداند چه میخواهد، نمیتواند تصویر واضحی از آن بسازد.
عامل دیگر، مبهمبودن تصویر است. تصویری که جزئیات ندارد و حواس پنجگانه در آن حضور ندارند، ملموس نیست. همچنین، دیدن مسیر و درگیرشدن با چگونگی رسیدن به خواسته میتواند تمرکز را از لحظه نهایی دور کند.
نبود احساس خوب نیز تصویرسازی را ضعیف میکند. اگر تصویر با تردید، ترس یا احساس محالبودن همراه باشد، فرد نمیتواند حس رسیدن و داشتن را تجربه کند. استفاده از عبارت تأکیدی باورنکردنی نیز ممکن است حس خوبی ایجاد نکند.
کمبود تکرار، کوتاهبودن مدت تمرکز، تغییر مداوم تصویر و نداشتن استمرار از عوامل دیگری هستند که اجازه نمیدهند تصویر بهخوبی در ذهن نیمههوشیار ثبت شود. برای تصویرسازی اصولی، باید خواسته روشن باشد، تصویر تکرار شود، زمان کافی به آن داده شود، جزئیات واضح باشند و احساس با تصویر ادغام شود.
تصویر سازی ذهنی قبل از خواب
اگر می پرسید چرا قبل از خواب تصویرسازی ذهنی انجام دهیم؟ در طول روز، ذهن با اطلاعات، مسئولیتها و محرکهای مختلف درگیر است. قبل از خواب، فعالیتهای بیرونی کاهش پیدا میکند و فرد فرصت بیشتری برای تمرکز بر افکار خود دارد.
برای شروع، پنج تا ده دقیقه قبل از خواب کافی است. کیفیت تمرکز مهمتر از طولانیبودن تمرین است. میتوانید این تمرین را هر شب یا چند شب در هفته انجام دهید. برای جلوگیری از پراکندگی ذهنی، بهتر است برای مدتی مشخص روی یک هدف اصلی تمرکز کنید. انجام منظم تصویرسازی ذهنی قبل از خواب میتواند به شما کمک کند:
- اهداف خود را مرتب و شفاف نگه دارید.
- انگیزه خود را برای ادامه مسیر تقویت کنید.
- با اعتماد بیشتری برای موقعیتهای مهم آماده شوید.
- موانع احتمالی را پیشبینی کنید.
- رفتارهای مؤثر و سازنده را در ذهن تمرین کنید.
- توجه خود را از شکستهای گذشته به اقدامات آینده منتقل کنید.
با این حال، نباید تصویرسازی ذهنی را جایگزین تلاش واقعی دانست. تجسم موفقیت زمانی ارزشمند است که فرد پس از آن، اقدام مشخص و قابلاندازهگیری انجام دهد.
جمعبندی
در این مقاله با فواید تصویر سازی ذهنی آشنا شدید. تصویرسازی ذهنی یعنی استفاده آگاهانه از قدرت تخیل برای رسیدن به هدفی مشخص. همه انسانها از این توانایی برخوردارند و بارها در طول زندگی از آن استفاده کردهاند؛ اما تفاوت در این است که تصویرسازی میتواند آگاهانه و در جهت خواستهها باشد یا ناآگاهانه و در جهت ناخواستهها.
افکار انسان بیشتر بهصورت تصویر در ذهن شکل میگیرند. ذهن میان واقعیت و تصویری که با وضوح و احساس ساخته شده است تفاوتی قائل نمیشود. به همین دلیل، تصویرسازی میتواند مستقیماً با ضمیر ناخودآگاه ارتباط بگیرد و تصویری را که بارها تکرار شده است، در آن ثبت کند. چهار عنصر اصلی تصویرسازی ذهنی شامل تکرار، مدت تصویرسازی، وضوح و شدت است. همچنین برای انجام تجسم خلاق باید ابتدا خواسته را دقیق مشخص کنید، سپس آن را مانند یک فیلم و با کمک حواس پنجگانه ببینید، لحظه نهایی رسیدن را تجسم کنید و در پایان با استفاده از عبارات تأکیدی به تصویر خود قدرت بدهید.
مهمترین نکته این است که تصویرسازی باید با احساس خوب همراه باشد. تصویر را آنقدر واضح و مداوم تکرار کنید که با شما یکی شود و حس کنید خواسته را دارید. همین روش را میتوان برای ساخت باورها نیز به کار برد؛ به این صورت که باور موردنظر را در قالب یک خواسته تحققیافته ببینید و نتیجه آن را در ذهن خود زندگی کنید.
به پایان این مقاله رسیدیم، امیدوارم مقاله “تصویرسازی ذهنی چیست؟ مراحل تصویر سازی ذهنی چگونه است؟” برای شما مفید بوده باشد. این مقاله برگرفته از کتاب باور افشین قیطوریان می باشد. همچنین ممکن است بخواهید مقالات آمورشی زیر را هم بخوانید:
دیدگاهتان را بنویسید